Het Interreligieus Beraad heeft dit symposium georganiseerd in samenwerking met de landelijke interreligieuze/interlevensbeschouwelijke organisaties International Association for Religious Freedom (IARF), United Religions Initiative (URI), World Conference on Religions for Peace (WCRP) en de Stichting Interreligieuze Dialoog (ID).

Het symposium vindt plaats op zaterdag 17 april van 10.30 tot 16.00 uur in de Rembrandtkapel te Soest. De Rembrandtkapel is het ‘huis’ van de Vereniging van Vrijzinnig Godsdienstigen, een afdeling van de (landelijke) Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB. Adres: Rembrandtlaan 20, 3761 AH Soest, telefoon: 035-6016248. Voor meer informatie over de locatie en parkeren zie http://www.npbsoest.nl.

Vanaf 10.00 uur bent u welkom. Voor een eenvoudige lunch wordt gezorgd. Kosten voor koffie, thee, frisdranken: € 1,00. Entree kosten: € 10,00, contant te betalen bij aanvang. Aanmelding: In verband met de catering, meldt u a.u.b. uiterlijk aan voor 14 april, bij ib-nsid@interreligieuzedialoog.nl evt. met melding van de naam van uw organisatie. Geef ook bijzondere wensen door, bijv. extra hulp nodig bij invaliditeit; voedingsmiddelen.

Meer informatie over de sprekers en het programma vindt u op www.interreligieus.nl. De dagvoorzitter is drs. Rinus van Warven, theoloog, journalist en radiopresentator.

Het Interreligieus Beraad is een landelijk steunpunt voor mensen die gericht zijn op de dialoog tussen de religies en levensbeschouwingen. Het IB is opgericht op 1 november 1997 op initiatief van The International Association for Religious Freedom (IARF), Stichting Interreligio, Spiritueel Café Nederland (SCN) en de World Conference on Religion and Peace (WCRP). Op 6 november, 2009 is het IB een stichting geworden, die de naam draagt van Stichting Nederlands Steunpunt Interreligieuze en Interlevensbeschouwelijke Dialoog, afgekort Stichting NSID. Het doel van het IB is om een goede onderlinge verstandhouding tussen de religies en levensbeschouwingen te bevorderen en daarmee de kwaliteit van het gesprek op alle niveaus van de samenleving in Nederland te vergroten. En niet in de laatste plaats elkaar te steunen en stimuleren in het werk.
Meer informatie over het IB vindt u op www.interreligieus.nl.

Door: Roman Gruijters

Dit onderzoek gaat echter voorbij aan de realiteit en stoelt op de gedachte dat er zoiets bestaat als een authentieke universele islam. Net zoals er tegenwoordig geen universeel authentiek christendom bestaat, is er ook geen sprake van een authentieke islam. Elke religie is dynamisch en wordt door culturele, etnische en maatschappelijke elementen beinvloed. Kortom, er bestaan verschillende islamitische tradities, die beinvloed zijn door hun omgeving en historische ontwikkeling. Deze verschillende islamitische tradities hebben hun eigen gebruiken, die vaak afwijken van hetgeen er in de Koran en andere islamitische bronnen staat geschreven. Tenminste, dat is altijd zo geweest.

Hedentendage zien we namelijk dat er bij verschillende groeperingen in de islamitische wereld sprake is van een reactionaire ontwikkeling. Als antwoord op de globalisering, het falen van de ‘eigen’ nationale staten, de confrontatie met nieuwe ideologieën uit het Westen, en sociale chaos, is er sprake van een proces van herbronning, waarbij men ernaar streeft terug te keren naar de ‘heilsperiode’ uit het verleden, de islamitische staat ten tijde van Mohammed. Dit proces gaat samen met een absoluut en totalitair denken, xenofobie, intolerantie en geweld jegens andersdenkenden en andersgelovigen. Dit proces, dat een sterk politiek karakter heeft, noemt men ook wel islamisme en wordt naast religieuze sentimenten, ook gevoed door religieuze, etnische onverdraagzaamheid en vrouwenhaat.

De situatie in de Arabische wereld
Als er één stem vaak wordt vergeten in deze gehele discussie, dan is het wel de stem van de minderheden in de islamitische wereld. Zowel religieuze als etnische minderheden. Het geweld tegen deze groepen neemt toe en wordt gekenmerkt door een systematisch patroon dat overal in de islamitische wereld terugkeert.

Christelijke ghetto’s – minderheden worden in de islamitische wereld min of meer gedwongen om in hun eigen wijken wonen – worden in Egypte en andere Arabische landen regelmatig aangevallen. Bij dit geweld worden huizen en persoonlijk bezit verwoest of gestolen. In ernstige gevallen worden vrouwen verkracht en mannen vermoord. Kinderen worden gestolen en meegenomen om islamitisch te worden opgevoed. Deze verhalen komen niet in de pers, en worden in het westen dus niet of nauwelijks gehoord. De overheid in het desbetreffende land doet er over het algemeen meer aan om deze verhalen geheim te houden, dan aan de vervolging van de daders. De meest voorkomende wandaad is overigens de verkrachting van niet-islamitische meisjes. Dit gebeurt systematisch, op grote schaal en wordt indirect aangemoedigd door de overheid.  Zo’n meisje moet, volgens de (islamitische) wet, namelijk met haar verkrachter trouwen en zijn religie (islam) overnemen/aannemen.

Daarnaast zie je ook dat islamisme vermengd raakt met (Arabisch) nationalisme. Zo worden de zwarte bevolking, Nubiers, Berbers, etc., in Arabische landen, ongeacht hun religieuze achtergrond, gediscrimineerd. Voornamelijk vanwege het idee dat de Arabieren de ware verdedigers zijn van de zuivere islam, moeten etnische minderheden de arabisch-islamitische cultuur overnemen. Men streeft dus naar een arabisch-islamitische staat.

Het gevolg hiervan is dat veel arabische christenen uit Egypte, de Palestijnse gebieden en de rest van de arabische wereld naar het Westen of Israel zijn gevlucht, waar ze in redelijke vrijheid kunnen leven.

De Taliban en Pakistan
Sinds mijn huwelijk met een katholieke Pakistaanse ben ik ook betrokken geraakt bij de situatie in Pakistan en Afghanistan. De situatie in het ‘Land der Reinen’, oftewel Pakistan, is misschien nog wel schrijnender voor minderheden dan in de Arabische wereld. Op de eerste plaats vinden er dezelfde discriminerende misdaden plaats als in de Arabische wereld: het gedwongen wonen in ghetto’s, systematische verkrachting van christelijke, hindoeistische en Sikh vrouwen om hun in een islamitisch huwelijk te dwingen, moorden, intimidatie, etc., maar daarnaast is er ook de door de overheid gesanctioneerde onderdrukking, discriminatie en geweld jegens niet-moslims. Minderheden hebben geen toegang tot overheidsfuncties en goede banen aan universiteiten. Daarnaast is er ook een verbod op godslastering, dat gebruikt wordt om bij de minste verdenking christelijke, hindoeistische en andere niet-islamitische ghetto’s plat te branden. De overheid van Pakistan heeft zelfs overwogen om de niet-islamieten een bepaald symbool op hun kleding te laten dragen, zodat ze beter herkenbaar zouden zijn voor moslims…  Eén van de grote voorvechters van dit idee was de vader van wijlen Benazir Bhutto.

Nu komt daar ook nog de Taliban bij. De Taliban is islamistisch en Pathaan. Dat houdt in dat de Taliban menen dat zij de juiste vorm van islam aanhangen en dat hun etniciteit en etnische gebruiken superieur zijn aan andere volken. Het gevolg is dat de Pathanen hun wil in Afghanistan al aan de andere volkeren hebben opgelegd en in Pakistan proberen ze hun versie van de islam op te leggen aan de oorspronkelijke bewoners, Punjabi, Sindhi, Hindostanen, Balochi, etc.. Daarmee lijkt in Pakistan de tolerante Sufi-versie van de Islam te verdwijnen en Sjiieten en andere islamitische stromingen worden ook steeds meer het doelwit van vervolging door deze islamisten. In de delen die door de Taliban worden gecontroleerd mogen meisjes al niet meer naar school, moeten hindoes en christenen en Sikhs kenmerkende kleding dragen, en gelden er allerlei andere restricties. Wat het daadwerkelijke lot is van de minderheden in de Pakistaanse Taliban-regio’s weet overigens niemand. Hoeveel mensen hadden immers weet van de genocide op Hindoes in Oost-Pakistan en hoeveel weet hebben wij nu van de moordpartijen van de Taliban?

Opvallend is de Arabische steun voor de Taliban, wat betekent dat islamistische Arabieren en Pathanen elkaar hebben gevonden in hun streven naar de vestiging van ‘islamitisch rijk’, dat weinig te maken heeft met een authentieke islam, hoewel dat wel hun streven is. Een dictatuur waarin maar één visie van de islam wordt getolereerd, waarin geweld, intolerantie, racisme en xenofobie heersen. Misschien heeft Moussavi, de Iraanse oppositie-  leider, wel gelijk met de stelling dat een religieuze dictatuur het ergste van allemaal is.

Religieus geweld
De belangrijke vraag, die we onszelf moeten stellen, is wat de huidige ontwikkelingen zijn binnen de islam, als we daar al over kunnen spreken. Op dit moment zien we in de islamitische wereld de opkomst van een politiek islamisme, dat wars is van alles wat zij als niet-islamitisch bestempelt. Een denken dat gevoed wordt door allerlei frustraties, angst voor de ander, armoede, afgunst en een verlangen naar een superieure heilstaat. De geschiedenis heeft al uitgewezen dat dit soort denkbeelden en verlangens erg gevaarlijk kunnen zijn. Een gesprek met de Taliban of andere islamistische fracties is volgens mij dan ook geen optie. In 2009 stelde een wetenschappelijk VN-rapport het volgende: “Pakistan is in a grip by religious extremism and Talibanization of society. This phenomenon is averse to notions of tolerance, respect for diversity, multiculturalism and universality of human rights.”

De ‘Talibanisatie’ van verschillende islamitische landen vormt niet alleen een bedreiging voor niet-moslims, maar ook voor de etnisch-bepaalde islamitische tradites in verschillende landen en regio’s. Uiteindelijk kan dit uitmonden in een uitbanning van religieuze verschillen, een volkerenmoord ten behoeve van een mono-religieuze staat.

Bronnen
- Interviews en gesprekken met christenen in Egypte, Palestijnse gebieden en Pakistan. Eigen niet-gepubliceerde studies en veldonderzoek
- Joint NGO report to the UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination (CERD) for the examination of the 15th-20th periodic reports of Pakistan at the 74th CERD session in February 2009 : The Choice of Reforms: The human rights situation of ethnic, linguistic, religious minorities, scheduled castes Hindus and indigenous people in Pakistan
- Vertrouwelijke documenten van NGO’s te Pakistan, namen van deelnemers en sponsoren worden vanuit veiligheidsoverwegingen niet openbaar gemaakt.
- Meerdere bronnen, die bij mij opgevraagd kunnen worden.
- www.pakistanchristianpost.com
- Bozarslan, Violence in the Middele East: From political struggle to self sacrifice

Roman Gruijters studeerde religiewetenschappen en was werkzaam voor het Secretariaat van het R.K. Kerkgenootschap op het gebied van de relatie met het jodendom en onderwijs. De laatste tijd houdt hij zich bezig met de situatie van christenen en andere minderheden in Pakistan, Afghanistan en Zuid-Azië in het algemeen. Binnen dit kader participeerde hij vorig jaar juli als lector op een interreligeuze conferentie in Bangalore (India).

In deze multimedia viering wil de kerk een breder en completer beeld gaan vormen van de diverse grote wereldgodsdiensten en wil ze vooral de positieve en de inspirerende kanten van religies benadrukken. Ook gaat ze op zoek naar de (vele) overeenkomsten tussen jodendom, christendom en islam (bijv. het belang en de betekenis van liefde en van aandacht voor en omzien naar elkaar). In een samenleving waar aanhangers van deze godsdiensten samenwonen is het belangrijk zonder vooroordeel naar elkaar te kijken en van elkaar te leren. Deze viering wil een bijdrage leveren aan het kweken van respect voor elkaar. Ook gaat de kerkop zoek naar de bron van deze drie monotheïstische godsdiensten.

Met beeld, geluid, interview en muziek wordt het thema aan de orde gesteld. De mens heeft niet alleen oren, maar ook ogen. Ook een beeld kan een mens ontroeren, intrigeren of zelfs irriteren. Op school en werk is de beamer niet meer weg te denken. Waarom ook niet in een viering uitgestald? Beeld, woord en muziek in een spannende mix bij elkaar. Co-ëxist: het geldt zowel voor de verschillende godsdiensten als voor de verschillende vormen, die gebruikt kunnen worden om met elkaar te communiceren, elkaar aan te spreken, et cetera. Datum/tijd: 14 maart om 19.00 uur. Belangstellenden zijn welkom!

Ook u kunt op 21 maart op Wereldreis door eigen stad. In en rondom het centrum van Den Haag rijden gratis bussen af en aan naar een aantal ‘Wereldplekken’. Verschillende Haagse culturele en religieuze organisaties laten deze dag alles van hun cultuur of religie zien en geven u hierbij uitleg. Het thema is dit jaar: Helden!

Iedere cultuur of religie kent wel een of meer inspirerende personen of iconen die zich voor de gemeenschap op een positieve manier hebben ingezet en die veel voor de gemeenschap betekenen. Tijdens deze editie van de Wereldreis staan deze mannen en vrouwen centraal. Kijk op de website www.wereldreisdooreigenstad.nl voor meer informatie.

Het programmaboekje, in de vorm van een paspoort waarin stempels verzameld kunnen worden van de bezochte locaties, ligt op de Parkstraat en op de Steklocaties klaar. Behalve dat u zelf op reis kunt gaan, kunt u zich ook aanmelden om als gids of als balievrijwilliger van Stek mee te helpen aan de reis. Opgave bij Sietske Nieboer, snieboer@steknet.nl.

Praktische gegevens:
Donderdag 18 maart 2010 | 13.30 – 16.30 uur | Zaal DZ 1, Dantegebouw Universiteit van Tilburg
Toegang: gratis | Voor meer informatie/aanmeldingen: klik hier

Met:
- James Kennedy, hoogleraar Nederlandse geschiedenis UvA
- Theo de Roos, hoogleraar strafrecht en strafprocesrecht UvT
- Erik Snel, bijz. hoogleraar intercultureel bestuur UT en UD sociologie EUR
- Gabriël van den Brink, hoogleraar maatschappelijke bestuurskunde TSPB-UvT en lector ethiek & gezag aan de Politie Academie
Dagvoorzitter:
- Ruben Gowricharn, hoogleraar sociale cohesie en transnationale vraagstukken UvT

Dit programma is een co-productie van studievereniging sociologie Versot en Studium Generale. 

Stichting Oikos zal in samenwerking met het Dominicanenklooster te Huissen ten minste 16 mensen (maximaal 20) gaan trainen, zodat zij straks in Nederland individueel en in samenwerking de DPC-methode kunnen inzetten. Nederland kent met een aantal recente politieke en sociale spanningen (islamcontroverse) een overmaat aan werkgebieden waar DPC van grote betekenis kan zijn. Dat lukt alleen met voldoende goed gekwalificeerde mensen.    

Wat gaan we doen?
De training bestaat uit twee intensieve weekenden van drie dagen, onder leiding en begeleiding van Jaap van der Sar (Oikos), Bart Brandsma (Dominicanenklooster Huissen) en Ingeberte Uitslag (Oikos). De training leidt toe naar certificering als ‘DPC-facilitator’. Na de training kunnen deelnemers de methode toepassen bij tal van conflicten. Het is nadrukkelijk onze ambitie om samen met de eerste mensen die worden opgeleid in Nederland de methode in Nederland uit te bouwen. Zo kunnen we in samenwerking met elkaar en met de zes al eerder getrainde mensen uit Nederland opdrachtgevers een kwalitatief goed aanbod doen. We kennen de mogelijkheden die we in handen hebben met deze methode, maar hebben praktisch nog onvoldoende mensen die ingeschakeld zouden kunnen worden in het werk in Nederland. We verwachten dat het niet lang zal duren voordat we het maximum aantal kandidaten hebben ingeschreven.

Data
Eerste weekend
28, 29 en 30 mei 2010. Aankomst op 28 mei, 9.00 uur. Start programma 9.30 uur. Afsluiting op 30 mei, 16.15 uur.
Tweede weekend
11, 12, 13 juni 2010. Aankomst op 11 juni, 13.30 uur. Afsluiting en certificering, 13 juni, 15.30 uur.

Locatie
In het Dominicanenklooster, gelegen in Huissen, nabij Arnhem. Het klooster beschikt over uitstekende één- en tweepersoonskamers en voldoende geschikte trainingsruimte. In het klooster woont nog een communiteit van 10 monniken en deze hebben in de ochtend in de kapel van het klooster hun ‘Lauden’ (8.00 uur) en aan het einde van de dag een Vesperbijeenkomst (18.30 uur), die deelnemers aan onze training, als ze dit willen, kunnen bijwonen. De locatie is goed bereikbaar met openbaar vervoer, en er is voldoende (onbetaalde) parkeergelegenheid bij het klooster. Zie voor meer informatie ook www.dominicanenkloosterhuissen.nl.

Voertaal
Alle trainingsdocumentatie is in het Engels opgesteld, maar de voertaal tijdens de training is Nederlands. Elke deelnemer krijgt hand-outs van de programmaonderdelen.

Kosten
Deelname aan de training kost € 1.150, inclusief diverse trainingsmaterialen en inclusief de overnachtingen in het klooster, volpension. Voor een beperkt aantal deelnemers die de kosten niet door hun werkgever vergoed kunnen krijgen, vragen we subsidie aan om deze prijs te kunnen reduceren, zodat financiële middelen geen belemmering zijn voor gemotiveerde kandidaten. Wil je dit kenbaar maken bij je aanmelding?

Opgave en informatie
Voor verdere informatie kun je contact opnemen met  Jaap van der Sar (030-2361500) (jvdsar@stichtingoikos.nl) of Bart Brandsma (bartbrandsma@kloosterhuissen.nl), 026-3264422 / 06-21574719). Je kunt je ook rechtstreeks opgeven bij het secretariaat van Oikos, postbus 19170, 3501 DD Utrecht. Daar worden je gegevens dan genoteerd en wij nemen contact met je op.

Door: Evert Hoogerwerf

Begin januari publiceerde de Maleisische Marina Mahatir een boeiend en inspirerend artikel. Zij knoopt aan bij een artikel van dr. Muqtebar Khan, directeur van de afdeling Islamic Studies van de Universiteit van Delaware, uit de Washington Post van 30 december 2009. In zijn artikel ‘Prophet Muhammads Promise to Christians’ beschrijft Khan hoe Mohammed in 628 een vergaande belofte gaf aan alle christenen voor alle eeuwen. Volgens hem wordt de wereld veel vreedzamer als moslims en christenen, samen vijftig procent van de mensheid dit document ter harte nemen.

In 628 bezocht een delegatie van de monniken uit het bekende St. Catharina klooster in de Sinaïwoestijn Mohammed. De monniken kwamen zijn bescherming vragen. Mohammed gaf hen een uitgebreid charter van rechten. Het is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven in de bibliotheek van het klooster, waar nog zoveel schatten uit de christelijke oudheid opgeslagen liggen. Khan, en in zijn voetspoor ook Marina Mahatir, vindt dat alle moslims en christenen de inhoud van deze oorkonde moeten leren kennen. Het zou de wereld een stuk vreedzamer maken. In het artikel staat ook de letterlijke tekst van de oorkonde (zie tekst onderaan dit artikel) die ook door Marina Mahatir aan haar landgenoten en geloofsgenoten werd doorgegeven.

Cruciaal
Volgens Mahatir zijn de eerste en de laatste zin van het charter cruciaal. Die maken het verbond universeel en eeuwig. Mohammed verzekert niet alleen dat moslims dicht bij christenen staan maar wijst ook resoluut alle (toekomstige) pogingen af om zijn belofte tot St. Catharina te beperken. Door moslims op te dragen het te gehoorzamen tot de dag van het oordeel, ondermijnt het charter elke toekomstige poging deze privileges te herroepen. Deze rechten zijn onvervreemdbaar. Mohammed benoemt christenen tot zijn bondgenoten; alle christenen. Een slechte behandeling van christenen stelt Mohammed zelfs gelijk aan het schenden van Gods verbond.

Mahatir wijst er ook op dat dit verbond totaal geen eisen aan de christenen stelt in ruil voor de privileges. Het is genoeg dat zij christenen zijn. Zij hoeven hun geloof niet aan te passen of aan bijzondere verplichtingen te voldoen. Het is dus een toekenning van rechten zonder plichten! Het document is geen modern verdrag voor mensenrechten maar beschermt het  recht op eigendom, godsdienstvrijheid, vrijheid van arbeid en persoonlijke veiligheid. Een beroep doen op bronnen als deze beloften van Mohammed aan christenen bouwt bruggen. Dat is toch veel vruchtbaarder dan steeds op verschillen en conflicten te wijzen? Het inspireert moslims boven een gezamenlijke onverdraagzaamheid uit te stijgen en wekt goodwill bij christenen die mogelijk angst kennen en kweken voor de islam en moslims.

Godsnaam
Mahatir schrijft dat Mohammed en de monniken van het St. Catharina klooster in 628 ongetwijfeld Arabisch spraken. In de conversatie zal stellig de naam van God meermalen genoemd zijn. Zeiden zij dan ‘uw God’ en ‘mijn God’? Of begrepen zij als monotheïsten dat ze samen spraken over de Ene? Dezelfde Ene?

Mahatir houdt haar landgenoten ook enkele stellingen voor.
1. Een vrome moslim raakt niet in verwarring door het gebruik van Gods naam. God spreekt tot alle mensen in de koran en zegt nergens dat alleen moslims Hem mogen aanspreken met de naam Allah. 
2. Een moslim heeft 99 namen om die ene God te benoemen. Zij kiest zelf bij voorkeur Ar-Rahman (de Barmhartige) of Ar-Rahim, (de Erbarmer).
3. Een vrome moslim zal nooit verwarren dat wat bij zijn/haar religie hoort en wat bij de religie van andere mensen hoort. Een moslim weet bij voorbeeld precies hoe de eerste sura van de koran luidt. En dat is heel wat anders dan het Onze Vader.
4. Een gelovige moslim zal niet als hij een kerk binnenloopt, en een liturgie in het Maleis of Arabisch hoort, waarin het woord ‘Allah’ gebruikt wordt denken dat hij of zij zich in een moskee bevindt. Een moslim kent het verschil.
5. Een vrome moslim is mild en inclusief. Hij of zij zal niet denken dat zijn of haar broeders of zusters exclusief zijn door het gebruik van een enkele taal. De moslim weet dat in het Midden Oosten alle erediensten van welke religie in het Arabisch zijn omdat dat de taal is die zij spreken.
6. Een gelovige moslim weet dat vijf zuilen van de Islam de basisis van zijn of haar geloof en zal niet geschokt zijn als andere mensen God bij dezelfde naam noemen.
7.  Een moslim gelooft slechts in de Ene God. Daarom kan hij begrijpen dat andere mensen God bij dezelfde naam noemen. Er is immers maar één God.

Oproep
Marina Mahatir herinnert haar landgenoten aan de sura Al-Nur (24: 41) die luidt: “Ziet gij niet dat God lofprijzen wie in de hemelen zijn en op de aarde en de vogels, in rijen geschaard. Een ieder van hen weet hoe tot Hem te bidden en Hem te verheerlijken. God heeft de volle kennis van alles wat zij doen.” (Asad)

Aan de mensen die demonstreren tegen de beslissing van het Hooggerechtshof vraagt Mahatir: Hebben jullie geen trots? Willen jullie werkelijk zeggen dat jullie in verwarring verkeren?

Ten slotte wijst Mahatir op een uitspraak van de Godsdienstraad van de deelstaat Perlis, uit 2007 over het gebruik van de naam Allah door niet-moslims. Er kwam niet alleen een unanieme beslissing, de raad vaardigde zelfs een fatwa uit die stelde dat er geen enkel bezwaar is tegen het gebruik van de naam Allah door niet-moslims. En niemand wil toch die godsdienstige leiders van Perlis excommuniceren? vraagt Mahatir. Zij klaagt over de religieuze afdelingen van de departementen die deze fatwa niet op hun websites hebben geplaatst.

Hopelijk zal haar oproep in de samenleving breeduit worden gehoord. Dat zou bijdragen aan een ontspanning tussen de bevolkingsgroepen in haar land en in meer landen waar moslims een meerderheid vormen.

De oorkonde
Dit is een boodschap van Mohammad ibn Abdullah, als een verbond met hen die het christendom hebben aangenomen, die dichtbij zijn en waar wij ook met hen samenleven.

Waarlijk, ik, de dienaren, de helpers en mijn volgelingen verdedigen hen omdat christenen mijn burgers zijn; en, bij God, ik ga volhardend in tegen alles wat hen mishaagt. Er mag geen druk op hen uitgeoefend worden. Ook mogen hun rechters niet uit hun ambt gezet worden noch hun monniken uit hun kloosters verjaagd worden. Niemand mag hun godshuizen verwoesten, ze beschadigen of iets daaruit naar huizen van moslims overbrengen.
Als iemand iets van hen afneemt dan schendt hij Gods verbond en is hij ongehoorzaam aan zijn profeet. Waarlijk, zij zijn mijn bondgenoten en hebben mijn vaste belofte tegenover allen die hen haten, Niemand mag hen dwingen om te reizen of te vechten. Moslims moeten juist voor hen vechten.
Als een christenvrouw aan een moslim uitgehuwelijkt wordt, mag dit niet gebeuren zonder haar instemming. Het mag haar niet verboden worden naar haar kerk te gaan om te bidden. Hun kerken moeten ontzien worden. Zij mogen ook niet verhinderd worden die te repareren en de heiligheid van hun verbonden moeten gerespecteerd worden.  Geen enkele moslimnatie mag ongehoorzaam zijn aan dit verbond, tot op de laatste dag, het einde van de wereldgeschiedenis.’

Dr. Evert Hoogerwerf werkte bijna zes jaar op Sumatra en is sinds 1996 docent Aziatische Kerkgeschiedenis aan de Theologische Hogeschool in Palembang (Zuid-Sumatra).

Bovenstaande tekst werd eerder (in iets gewijzigde vorm) geplaatst in het Christelijk Weekblad (nr. 10 van 2010).

Project
De website www.holyswitch.nl richt zich op jongeren in Nederland en wil hen informeren over de situatie in Israël en de Palestijnse gebieden. Religie is een belangrijke factor in de situatie en in onze verbondenheid met de mensen ter plaatse. Een belangrijk onderdeel zijn de blogs door jongeren in Israël en de Palestijnse gebieden waarin zij vertellen over hun dagelijks leven.

Werk
Je werk zal bestaan uit het begeleiden van een Palestijnse en een Israëlische groep jongeren in het maken van korte videofilmpjes en het schrijven van blogs over hun leven. Enige ervaring met Adobe premiere is een pre. Hiernaast is het vooral van belang dat je enthousiasme over kan brengen en het project met eigen ideeën interessant en uitdagend kan houden voor de deelnemende jongeren.

In dit project werkt ICCO & Kerk in Actie samen met een Palestijnse en een Israëlische partner. Jij zorgt ervoor dat in de uitvoering hun wensen en belangen gecombineerd worden.

In de zomer 2010 reist een groep Nederlandse jongeren  naar Israël en de Palestijnse gebieden om daar de jongeren te ontmoeten. Wanneer jij in Israël en de Palestijnse gebieden zit, stimuleer jij het contact tussen de drie groepen via internet. Dit doe je in samenwerking met een jongerencoach in Nederland.

Tijd: Vanaf september 2010 ben je voor 6 maanden in Israël. Bovenstaande functie kost je ongeveer twee dagen per week. Daarnaast gaan we samen met jou op zoek naar een andere leuke en bijpassende vrijwilligersfunctie bij dezelfde organisaties of in de buurt.
Standplaats: Nader te bepalen, waarschijnlijk Jeruzalem

Wat bieden wij?
- Een beperkte vergoeding
- Een voorbereidingstraject dat bestaat uit o.a. twee trainingen
- Een training bij terugkeer
- Een individuele instructie in de programma’s achter de website
- Een geweldige ervaring, die bovendien goed staat op je CV

Eerdere vrijwilliger
Joyce Lagerweij heeft vanaf september 2008 tot maart 2009 deze job vervuld. Zij is zeer enthousiast hierover en je kunt hier meer lezen over haar ervaringen.

Interesse?
Reacties ontvangen we graag vóór donderdag 1 april 2010. Meld je aan via http://www.togetthere.nl/documents/zuiden_aanmeldingsform.doc. Wij nodigen je vervolgens uit voor een gesprek. Heb je nog vragen mail naar Kelly.Helinski@togetthere.nl of bel 030-8801514 (Kelly Helinski)
 
Contact
Contactpersoon: Kelly Helinski
Telefoonnummer: 030 – 8801514
E-mailadres: Kelly.Helinski@togetthere.nl
Website: http://www.togetthere.nl/

Nationale overheden besteden opvallend veel aandacht aan islamitische opleidingen en het bestuderen van de islam. Proberen zij zo meer macht te krijgen over de islam? Nico Landman bespreekt de invloed van de Turkse overheidsorganisatie Diyanet op de islaminterpretaties, Welmoet Boender houdt het Nederlandse imambeleid tegen het licht en Karel Steenbrink gaat in op Indonesische, overheidsgecontroleerde islamopleidingen.

Programma:
13.30 uur: Ontvangst in de Boothzaal van de Universiteitsbibliotheek
13.45 uur: Nico Landman, De seculiere staat als religieuze gids? Diyanet Turkije
14.30 uur: Welmoet Boender, Een imamopleiding in Nederland: instrument voor integratie?
15.15 uur: Koffie- en theepauze
15.45 uur: Karel Steenbrink, Godsdienstwetenschap doceren bij moslims in Indonesië
16.30 uur: Paneldiscussie
17.00 uur: Borrel
17.45 uur: Einde

Praktische informatie:
Datum: zaterdag 27 maart 2010
Tijdstip ontvangst: 13.30 uur
Tijdstip aanvang: 13.45 uur
Locatie: Boothzaal, Universiteitsbiblitheek Utrecht (De Uithof), Heidelberglaan 3, 3584 CS Utrecht. De bibliotheek is gelegen tegenover het Van Unnikgebouw. Vanaf Utrecht CS is deze bibliotheek bereikbaar met bus 11, 12 of 12-S. Uitstappen: halte Heidelberglaan en dan ca 100 m teruglopen.
Routebeschrijving: zie http://www.uu.nl/NL/Bibliotheek/contact/Universiteitsbibliotheek/plattegrondenrou/Pages/default.aspx
Contactpersoondag vanuit departement Godgeleerdheid: Laura van Veenendaal
Toegang: vrij, maar vooraf aanmelden is noodzakelijk, uiterlijk 18 maart 2010 per e-mail bij Jeannette Boere via a.c.m.boere@uu.nl
Voor meer informatie: www.uu.nl/iimo

Programma:
13.00 – 13.30 uur: ontvangst, koffie/thee
13.30 – 13.45 uur: opening
13.45 – 14.45 uur: workshop 1 en 2
14.45 – 15.00 uur: pauze, koffie/thee
15.00 – 16.00 uur: workshop 3 en 4
16.00 – 16.30 uur: forumgesprek
16.30 – 17.00 uur: afsluiting, drankje/hapje
 
Praktische informatie:
Locaties:
Leeuwarden: Stenden University Hotel, Rengerslaan 8, 8917 DD Leeuwarden
Rotterdam: RK Parochie Emmaüsgangers, Reyerdijk 67, 3079 NC  Rotterdam
Amersfoort: Johanneskerk, Westsingel 30, 3811 BB  Amersfoort
Doelgroep: docenten GVO
Datum: 24 maart 2010 in Leeuwarden, 26 maart 2010 in Rotterdam, 9 april 2010 in Amersfoort
Kosten/meer informatie: info@centrumvoorlevensbeschouwing.nl