Leestip: ‘De waanzin rond Wilders’
Wat is er aan de hand met Nederland? Waar is de polarisatie begonnen, en wanneer de verhuftering in de sociale omgang? Hoe kan het dat het populisme van Wilders bij dat alles alleen maar garen lijkt te spinnen?
In De waanzin rond Wilders. Psychologie van de polarisatie in Nederland, dat deze maand zal verschijnen bij uitgeverij Balans, beschrijft Joost Bosland, psychotherapeut, hoe de Nederlanders, onzeker geworden door de toenemende individualisering, massaal op zoek zijn gegaan naar simpele antwoorden op moeilijke vragen en hun angsten zijn gaan afreageren op landgenoten met een andere culturele achtergrond. Mensen als Wilders en Verdonk spelen daar met hun stemmingmakerij handig op in.
Deze verschijnselen lijken op zaken die in de psychiatrie al jaren bekend zijn, zoals borderline en regressie. Wat kunnen therapeuten ons leren over de omgang met deze staat van opwinding? Hoe kunnen we uit de beklemmende tweespalt komen die na 9/11 is ontstaan? In elk geval niet, betoogt Bosland, door voortdurend de aandacht te blijven richten op de persoon van Wilders, maar integendeel door onze hand in eigen boezem te steken en zelf te zorgen voor herstel van de sociale samenhang.
Joost Bosland (1954) is psychotherapeut en documentairemaker. Hij was initiatiefnemer van de filmserie 26.000 gezichten over uitgeprocedeerde asielzoekers. De laatste jaren werkt hij als gezinstherapeut, veelal met migrantenkinderen en hun ouders. Daarnaast is hij, samen met wetenschapsjournalist Maarten Evenblij, bezig met een boek over sociale uitsluiting.
—
De website Nieuwwij.nl besteedde eerder aandacht aan het onderwerp ‘Psychotherapie en Wilders’ in de vorm van een video-interview met psychotherapeut Jan Bodisco Massink. Klik hier om dit interview te bekijken.
Onder Stalin en/of onder zijn opvolgers, was het niet ongebruikelijk met critici van het USSR bewind* psychiatrisch af te rekenen. Opsluiten in een gesticht en zo.
Uit de recensie van ‘De waanzin rond Wilders’ laat zich opmaken dat die Stalinistische gezindheid zich ook in dat boek voordoet. Da capo. Als iets dat gewenst is, en dat de recensist niet afkeurt.
Wilders geeft een reguliere, politieke vorm aan een probleem dat buiten hem om bestaat. Dit optreden in het raam van ‘waanzin’ te plaatsen is zeker niet waanzinnig, wel crimineel.
*Socialistisch – en extreem misdadig regime
Ik vind dat de schrijver zeer vooringenomen en arrogant is en dat hij minachtend en beledigend schrijft over een groot deel van onze bevolking, nl.over degenen die achter Wilders staan.
Wat hij over borderline schrijft klopt wel, dat hebben wij (in onze familie) van zeer nabij meegemaakt, maar om nu maar te beweren dat de aanhangers van Wilders aan borderline lijden, is natuurlijk onzin. Hetzelfde zou je dan ook kunnen zeggen over de tegenstanders. Borderliners draaien alles om!
Hij denkt alles vanuit zijn psychotherapeutische achtergrond te kunnen verklaren, maar die hele “wetenschap” hangt van los zand aan elkaar. In geen enkele beroepstak zijn de meningen zo verdeeld als in deze.
Zijn verhaal zou misschien geloofwaardiger kunnen zijn als hij niet steeds zo op de man speelde. Maar ja, op deze manier is het natuurlijk veel interessanter voor de leescijfers.
Deze schrijver probeert geld te verdienen aan Wilders.
Hij vraagt zich niet af waarom nederlanders geen hekel hebben aan Amerikanen of oost europeanen die hier wonen. Zouden die zich misschien anders gedragen dan menig turk en Marokkaan?
Laat de schrijver als gezinstherapeut zijn eigen probleemgezinnen eerst maar op orde zien te brengen.
Goed boek, brede argumentatie.
Het in zwart-wit denken word juist uitgelegd.
Alleen een kleine opmerking aan de schrijver.
Op pagina 72 wat over stereotypen en vooroordelen gaat, noemt hij eerst een voorbeeld waarin een tandarts uit India gewenst is wanneer er een tekort is en wanneer er geen tekort is zijn beperkte kennis kritische zal wegen.
nuffic.nl/international-organizations/docs/diploma-recognition/country-modules/country-module-india.pdf
Het onderwijs in India doet zich niet onder voor elders.
De studenten daar hebben zelfs een veel hogere druk om hoog te presteren. Een kleine vooroordeel van de schrijver, omdat we met zijn allen zijn blijven steken in oude dogma’s.