“Omdat wij geloven dat de realisten van vandaag de dromers van morgen zullen blijken te zijn, en de dromers van vandaag de realisten van morgen.”

Een boek over de staat Palestina, die wordt opgericht in 2048, honderd jaar nadat de staat Israël is opgericht. Dat is vragen om problemen, zo blijkt ook uit het feit dat de auteurs hun achternaam hebben gewijzigd: personen uit hun omgeving zouden hen als collaborateur beschouwen. Dit blijkt ook uit de reacties van de omgeving op het moment dat Mohammed Salaam en Binjamin Shalom hun eerste afspraak hebben gemaakt. Opmerkingen als “Pas maar op Palestijnen/Israëliërs zijn niet te vertrouwen” zijn niet van de lucht. Maar de problemen blijken niet alleen te komen uit het eigen volk, de eigen omgeving, maar ook uit het eigen hart. Ze benoemen dit zelf als de muren in hun eigen hart en ze geloven dat als deze muren afbrokkelen ‘de muur’ vanzelf  zal vallen.

De auteurs schrijven zeer open over de eigen de vooroordelen en frustratie tegenover de ander. De ander die bij de vijand hoort. Ze vertellen over hun gesprekken die lang niet altijd vlekkeloos verlopen. Integendeel, soms staan ze tegen elkaar te schreeuwen. En ondanks dat willen ze toch in gesprek met elkaar gaan, op zoek gaan naar een oplossing voor het probleem dat zich afspeelt in Israël en in Palestina. Eigenlijk is het niet ondanks de situatie in eigen land en eigen hart, maar juist dankzij die situatie dat ze zeggen: hier moet iets aan gebeuren! Er moeten twee staten komen, waar recht wordt gedaan aan beide volken. Ook moeten de Israëliërs en de Palestijnen elkaar weer leren zien als mens, niet als vijand of zelf als monster.

In het betoog van beide auteurs worden de religieuze en politieke leiders (zowel in binnen- als in buitenland) aangeklaagd voor hun rol in het probleem. Ook worden mensen die fervent voorstander zijn van een van beide partijen en blind zijn voor de andere partij aangesproken op hun houding: ze belemmeren de vrede. De auteurs vinden dat er naar beide kanten van het verhaal moet worden gekeken en dat is dan ook wat ze doen. De auteurs vertellen ook beide hun persoonlijke verhaal en geven hun persoonlijke visie op de zaak.

Halverwege het boek verandert de inhoud van het verhaal. Het gaat niet langer over de huidige situatie maar over de toekomstige. Er wordt beschreven dat er uiteindelijk een staat Palestina wordt opgericht náást de staat Israël. Dat daar veel voor nodig is en helaas ook veel bloedvergieten bij komt kijken is een standpunt dat de auteurs niet uit de weg gaan. Toch eindigt dit boek hoopvol: de staat Palestina is gesticht en er is een kentering in de relatie tussen de twee partijen.  De droom van de beide auteurs is werkelijkheid geworden. 

De combinatie van het beschrijven van de muren in het eigen hart en het gepassioneerd verlangen naar een nieuwe, andere situatie, die van de droom, maken dit boek zeker het lezen waard. Als lezer raak je wel even in verwarring van de omschakeling in het boek, maar het is wel een zinvolle omschakeling. De beschrijving van de droom moet dan ook niet te snel worden afgedaan met opmerkingen als: dat is toch niet realistisch. De auteurs van dit boek laten zien dat dingen pas realistisch kunnen worden als je bereid bent er over te dromen en die dromen om te zetten in daden. Een gepassioneerd boek!

Jammer is wel dat de redactie niet zo geweldig is, daardoor zijn zinnen soms lastig te begrijpen. Dit doet afbreuk aan het effect dat de inhoud heeft, helaas.

Waardering: ***
* = de moeite van het lezen niet waard | ** = niet kopen, wel lenen | *** = de moeite van het lezen zeker waard | **** = geweldig boek | ***** = topperGegevens boek: Binjamin Shalom en Mohammed Salaam, De staat Palestina. Uitgeroepen op 14 mei 2008, Gopher, € 15,00, ISBN 9789051796698. Het boek is hier te bestellen.

Deze recensie werd geschreven door Ellis van Altena.